غار پبده در شهرستان لالی واقع شده و قدمت آن به دوران پیش از تاریخ برمیگردد و نشان میدهد در حدود ۱۵ هزار سال پیش افرادی در این غار زندگی میکردند. به گزارش پیام خبر از خوزستان، خوزستانی، استانی دارای پیشینه تاریخی غنی و مهد تمدن ایلامی است و آثار تاریخی بسیاری در این استان […]
غار پبده در شهرستان لالی واقع شده و قدمت آن به دوران پیش از تاریخ برمیگردد و نشان میدهد در حدود ۱۵ هزار سال پیش افرادی در این غار زندگی میکردند.
به گزارش پیام خبر از خوزستان، خوزستانی، استانی دارای پیشینه تاریخی غنی و مهد تمدن ایلامی است و آثار تاریخی بسیاری در این استان نشانه بارز این سخن است.
یکی از آثار تاریخی که در این استان کشف شده، غار پبده در شهرستان لالی است که با مشاهده آن آثار انسان غارنشین را میتوان در آن یافت و در حال حاضر یکی از آثار تاریخی و طبیعی این شهرستان تلقی میشود.
این غار به عنوان قدیمیترین زیستگاه بشر، در ارتفاع ۱۹۰۰ متری در کوی انبار سفید قرار دارد و طول آن به بیش از ۱۱۴ متر میرسد؛ قدمت این غار به دوران پیش از تاریخ برمیگردد و نشان میدهد در حدود ۱۵ هزار سال پیش افرادی در این غار زندگی میکردند.
علت نامگذاری این غار به «پبده» طایفهای با همین نام بوده که در گذشته در این منطقه زندگی میکردند.
اولین کاوشها در این غار در سال ۱۹۴۹ توسط یک باستانشناس فرانسوی به نام رومن گیرشمن، انجام گرفت و تعلق این غار به عصر پارینه سنگی را به عنوان نخستین زیستگاه انسانها در فلات ایران اعلام کرده بود. پس از آن دیگر تحقیقی در این غار انجام نگرفت تا اینکه گروهی از هیئت غارنوردی با کمک فعالان باستانشناسی وارد این غار شدند و ویژگیهای این غار را بررسی کردند.
در کاوشهای غار پبده ابزارها و سلاحهایی از سنگهای ناصاف از قبیل چکش، پیکان، تیغه و تبرسنگی یافت شده است.
این غار دارای ۲ دهانه ورودی است که وجود این ۲ دهانه باعث شده گازهای متساعد شده در این غار جمع نشوند و این غار برای سکونت مکانی ایدهآل باشد. دهانه ورودی اول ابعادی برابر با عرض ۵.۴۰ و ارتفاع ۳ متر و دهانه دوم که در فاصلهای حدود ۶ متر از دهانه اول قرار دارد، دارای عرض و ارتفاعی در حدود ۳.۱۰ و ۱.۱۰ متر است.
در فاصله ۹۰ متری از دهانه اصلی در سمت چپ، حفره هوائی وجود دارد که از سقف غار بیشترین ارتفاع را به طول تقریبی ۲۸ متر به خود اختصاص داده است.
این غار در قسمتهای مختلفی دارای عرض و ارتفاع متفاوتی است، بیشترین عرض و ارتفاع آن به ترتیب ۷۰.۱۹ و ۲۸ متر و کمترین عرض و ارتفاع آن اندازهای حدود ۶ و ۲ متر است.
از دیگر ویژگی های این غار، وجود یک استراحتگاه حجاری شده به فاصله ۶ متری از دهانه ورودی سمت راست غار و در ارتفاع ۲ متری با ابعاد ۳ در یک متر است.
در طول غار لایهای نرم وجود دارد که محققان پس از بررسی و اندازهگیری متوجه انباشته شدن و فشردگی ۴۰ سانتیمتر کود حیوانی در کف غار شدند.
درون غار سه حفره وجود دارد که امکان حرکت انسان به صورت ایستاده در آن وجود ندارد. این دالانهای هوایی مثل سفرههای زیرزمینی آبراه محسوب میشوند. از سویی تونلهای وسط غار به حفرههای کف غار راه دارند.
یک تونل در انتها وجود دارد که ۲ راه دارد که یکی بعد از ۲ راهرو بسته میشود و دیگری راهی مارپیچ است که بعد از عبور از حفرهای به عرض ۷۰ سانتیمتر به علت ریزش سقف و جمعآوری املاح نیمه بسته شده است.
در حال حاضر امکان بازدید از این غار وجود دارد ولی با توجه به ارتفاع و مکانی که غار در آن واقع شده، نیاز است با امکانات کامل کوهنوردی و غارنوردی به این مکان مراجعه شود.